zotte theaterstuk komischer kan het niet!!

Robbert, een bevoorrechte jongeling van adelstand doet zich voor als bestuurder als hij bij toeval een debat hoort tussen de woest aantrekkelijke, wilde en rebelse Kit en haar welopgevoede vriendinnen. Haar vrienden beweren dat ze iemand van stand iedere keer zouden identificeren en zich dan ook nooit in zouden laten met iemand beneden hun stand.

computerbril

Robbert besluit het spelletje door te spelen en vraagt een van zijn studievrienden die niet van adel is zich voor te doen als de jonkheer. Als Kit en de chauffeur afspreken dat Robbert haar zal leren autorijden en zij hem Engels zal leren praten vormt zich een spel van liefde, afgunst en misleiding in een warme landerige omgeving.

Een mooie zomertijd in 1923.

Kit is op zomervakantie bij haar oom en tante en Lenie haar nichtje. Haar oom heeft een schitterend landgoed op de Veluwe. Lenie heeft haar vriendin Mia uitgenodigd terwijl Kit haar vriendin Dot is meegekomen. Wanneer de meiden knusjes gaan picknicken bestuurd Lenie de auto.

Leren rijden is wat Kit heel graag wil leren tijdens haar vakantie, maar haar oom voelt daar niks voor. Kit is tamelijk wild en uitbundig; niet zo voorzichtig als Lenie zijn dochter. Ella Heuveling, een jongedame uit de buurt, gaat ook mee picknicken. Zij heeft gehoord dat het buitenverblijf Sonnewende is verhuurd aan jonkheer Robbert Johannes Padt van Heijendaal en vier van zijn mede studenten..

Ella blijkt zeer onder de indruk te zijn van zijn oud adellijke komaf. Gedurende de picknick beweert zij dat afkomst en standing zich nooit verloochenen. Alleen al aan de handen kan zij iemands afkomst herkennen.

Mia en Lenie kijken nogal op tegen de wat oudere Ella en zijn het dan ook helemaal met haar eens. Echter volgens Kit en Dot is dit alles grote onzin. Echter Kit is in een baldadige bui en kakelt luchtig mee om de schare nog wat meer op te stoken. Dat brengt Ella tot de plechtige uitspraak dat ze nooit zou kunnen omgaan met iemand beneden haar stand.

Waarna Kit jubelt “Ik zeker niet”, met een vette knipoog naar Dot. Op dat ogenblik komt er een jongmens in een kaki motorpak met een pilotenbril achter een struik vandaan en vraagt naar een autobedrijf in de nabijheid. Vieze handen en een nog viezere snotlap. De jongeman stelt zich voor als de chauffeur van Jonkheer Padt van Heijendaal.

Als hij wegrijdt beweert Ella dat zij allang doorhad dat hij geen heer was, waarna Kit vinnig terugketst dat zij het nou juist een erg aantrekkelijke jongeman vond met een aantrekkelijk gezicht en lieve ogen .

De meiden beseffen echter niet dat de wagenbestuurder in feite Jonkheer Padt van Heijendaal zelve is. Hij kreeg pech met zijn auto en heeft het hele gesprek van de meisjes over afstamming kunnen horen. Dat was de aanleiding deze schapen eens een lesje te leren.

Terug op Sonnewende vertelt hij het gehele relaas aan zijn kornuiten. Een van hen moet zich nu uitgeven als de jonkheer. Het wordt Gerrrit Jan Loots; de niet zo mooie makker met veel langdradige en saaie vertelsels.

Als de wichten tenslotte formeel kennismaken met de mannen van Sonnewende, menen zij dat Gerrit Jan de jonkheer is en Robbert zijn wagenbestuurder. Mia, Lenie en Ella gaan volledig op in de houterige Gerrit Jan, die nog nooit zoveel attentie van het vrouwelijk soort heeft gehad. Grotendeels Ella slooft zich buitensporig voor hem uit. Alleen Kit en Dot lopen niet warm voor de Jonkheer.

Kit ziet haar kans schoon om toch nog autorijlessen te nemen deze (lees verder...) zomer. Zij vraagt de jonkheer of hij het haar niet kan leren. Gerrit Jan moet bekennen dat hij niet kan rijden, hij heeft immers een chauffeur. Nou, dan kan die het mij toch leren, concludeert Kit.

Terwijl Ella het hart van de jonkheer probeert te winnen, krijgt Kit autorijles van de wagenbestuurder met het mooie gezicht en de lieve ogen. Ze zetten allebei hun splinternieuwe pilotenbril op en Kit en de bestuurder beginnen elkander aardig te vinden tijdens hun ritjes door de Veluwe. Robbert is in het bijzonder erg tevreden met het feit dat hij eindelijk een meisje leert kennen zonder dat zij van zijn afkomst op de hoogte is.

Hoe langer hij met het bedrog doorgaat hoe vervelender de resultaten zullen zijn maar Gerrit Jan begint zich niettemin met de dag vertrouwder te voelen in zijn splinternieuwe rol en wil er zo lang als kan van genieten.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *